Natuurgebied direct naast de camping

Staatsbossen

Vakantiecentrum De Ullingse Bergen ligt direct tegen 1.000 ha. natuurschoon. De wandel- en fietsliefhebber kan hier zijn hart ophalen! Er zijn vele, korte en lange, fiets- en wandelroutes door bossen, over heide en zandverstuivingen.

Door deze Staatsbossen lopen diverse wandelroutes, o.a. De Ullingse Bergenroute (6,6 of verkort 2 km), De Visdelroute (7,6 of verkort 3,5 km), De Bos en Heide route (14 km; tevens geschikt voor Nordic walking), De Landhorstroute (5,5 of verkort 2,5 km), De Peelvenroute (6,4 of verkort 3 km), De Watervalroute (12 km), De Heksenboomroute (5,5 km), De mooi Sint Anthonisroute (22 km) en het Maas- en Peelliniepad. Naast deze uitgezette wandelroutes kun je ook genieten van het knooppuntensysteem. In de receptie zijn diverse fiets- en wandelknooppunten te koop, waarna je zelf je favoriete route uitstippelt met de door jou gewenste afstand. Direct bij de entree van de camping starten en eindigen diverse fiets- en wandelroutes. Je kunt hier ook opstappen op het fietsknooppuntensysteem.

Onderstaand tref je wat meer achtergrondinformatie over dit fantastische natuurgebied!

(Achtergrond)informatie natuurgebied

De bossen van Sint Anthonis vormen met die van Vierlingsbeek, Oploo, Wanroy en Mill en die van het Brabants Landschap een bijna aaneengesloten bosgordel van 3000 hectare. Ze werden aangelegd in een tijd dat er grote behoefte bestond aan boerengeriefhout en aan paalhout voor de mijnen in Limburg. De grove den leende zich hier uitstekend voor. De naaldboom werd dan ook over zeer grote oppervlaktes aangepland en bepaalt tegenwoordig nog grotendeels het bosbeeld.

Sinds een aantal jaren plant Staatsbosbeheer echter ook loofbomen in de bossen van Sint Anthonis. Niet alleen om het geheel een aantrekkelijker aanzien te geven, maar ook om de variatie in de natuur te bevorderen. De productie van hout is namelijk allang niet meer de enige doelstelling bij het bosbeheer. De natuur en de recreatie spelen een minstens zo belangrijke rol. Vandaar dat Staatsbosbeheer de pure productiebossen omvormt tot 'multifunctionele bossen'.

Het centrale deel van Sint Anthonis wordt bepaald door de Ullingse Bergen. Dit is een open heideterrein waar de natuur voorop staat. Jeneverbessen, een karakteristieke naaldboom van woeste gronden, krijgen hier een kans. Om de heide te behouden wordt het terrein dan ook al sinds 1979 begraasd door een kudde Kempische heideschapen. Dit ras hoort hier van oudsher thuis en zorgden eeuwen lang voor het openhouden van de heide. De dieren zijn zeer geschikt om als verfijnde maaimachines de heide op orde te houden. Ook de Schotse Hooglanders helpen bij het natuurbeheer op de heide van Sint Anthonis. De zware runderen bevolken sinds 1987 de heide en ze zijn gespecialiseerd in het ruigere werk. Naast oude en jonge grassen eten zijn ook stugge gewassen zoals dorre takken, jonge berkjes en oude heideplanten. Daardoor krijgen andere dieren meer kansen in de open ruimtes en zij breiden zich nu uit.

Door de aanwezigheid van loofbosjes en natte weilanden ontstaat een grote afwisseling aan de noordoostkant van het gebied. Hier liggen de Visdel, het Berkenbos en zo'n 30 ha. aan natte graslanden. De Visdel en het Berkenbos vormen gezamenlijk het brongebied van de hier stromende Tovensche beek. Het is een vochtig gebied dat zich uit in een weelderige plantengroei.

De Heksenboom

De Heksenboom

Ons restaurant is genaamd 'De Heksenboom'; en niet zomaar! De naam Heksenboom is ontleend aan een 50 meter verderop staande grove den. In 1870 stond deze zonderling op een zandvlakte die was ontstaan door overbegrazing van schapen. Vele andere bomen overleefden de zandverstuiving niet. De Heksenboom echter weerstond een drie meter hoge zandlaag.

Door de grillige vorm van de boom ontstond in die jaren het bijgeloof, dat er een heks onder gestoven was. Als herders tegen de avond vanuit de Peel en de Heide naar Sint Tunnis terugliepen, leek het of de onder gestoven heks met haar armen boven het zand uit zwaaide.

Inmiddels heeft de Heksenboom weer gezelschap gekregen van vele andere bomen, zodat dit bijzondere exemplaar zich aan de rand van de Staatsbossen bevind. Het gaat helaas niet goed met de oude boom. Grote delen zijn helaas aan het verdorren en sterven af.